تبليغاتX
روزگار غریبیست نازنین ،


روزگار غریبیست نازنین ،

نوشته شده در پنجشنبه سوم دی 1388ساعت 13:40 توسط نیما رسولی| |

سلام ای کهنه عشق که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

مرا دیوانه می خواهی زخود بیگانه می خواهی

مرا دلباخته چون مجنون زمن افسانه می خواهی

شدم بیگانه با هستی زخود بی خود تر از مستی

نگاهم کن  نگاهم کن شدم هر آنچه می خواستی

بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر

نمی ترسم من از اغراق گذشت آب از سرم دیگر

...

نوشته شده در پنجشنبه سوم دی 1388ساعت 13:21 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در چهارشنبه هجدهم آذر 1388ساعت 19:17 توسط نیما رسولی| |

 

غروب پاییزه دلم غم انگیزه            

چشم فلک نم نم اشکاشو میریزه                                            

ای آسمون من هم دلم پره درده      

مثل تو غمگینه از زندگی سرده                                                                                          

جوونیم خزون شده   دلم بی همزبون شده       

عشق و امید و زندگی نصیب این و اون شده

بهار رفته پشته سرم    پیش پاهام زمستونه  

 

نوشته شده در سه شنبه هفدهم آذر 1388ساعت 12:10 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 20:7 توسط نیما رسولی| |

 

  آن لحظه دلم پر زیقین است       کین قافله از شرم غمین است

  محراب تو بود رنگ سپیدی       بتخانه شب پر زپلیدی

  چون نقش زدند بر تن سایه        بر آنچه گذشت لعن و کنایه

  بر باد اگر رفتم و رفتی            مغرور بمان و بی گلایه

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 12:41 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 15:58 توسط نیما رسولی| |

 

  دلم گرفت از این روزا      از این روزای بی نشون

  از این همه در به دری     از گردش چرخ زمون

  دلم گرفت از آدما           از آدمای مهربون

  از این مترسکای بد        از همدلای همزبون

  تو هم که بی صدا شدی آهای خدای آسمون

  آهای خدای عاشقا       تویی فقط دلخوشیمون

  آره دلم خیلی پره          از غمای رنگاوارنگ

  از جمله دوست دارم      دروغای خیلی قشنگ

 

نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 15:44 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 15:47 توسط نیما رسولی| |

   

      هم آواز آهنگ پاییز           

                                   آلاله ها زد من شعر لبریز

      پا در زنجیر قصه بی پایان       

                                   آسمان از توست سهم من زندان

     کهنه رویایی خالی از شورم      

                                   زاده در آتش زنده در گورم

     نفرین به این عشق    رویای آبی         

                                   آلوده میلی     دیرینه خوابی

      من آغازی بر شعر شیطان 

                                   خونه سرخ توست مهر این پیمان

     ...

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 15:24 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 17:1 توسط نیما رسولی| |

مهریه عشق شیرین کندن کوه حسرته

آواز قو سنفونیه ترانه های نفرته

شرشره بارون و تگرگ موزیک متن حادثه

دستای فرهادوشیرین هرگز به هم نمی رسه

...

ترانه ها ترانه نیست عقده فریاد زدنه

تو این هجوم وا ژه ها چه وقت شاعر شدنه

اگه دلت ابری شدو گریه کنار تو نبود

ملودی اشک و بساز با نت سنگین سکوت

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388ساعت 10:54 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388ساعت 10:43 توسط نیما رسولی| |

 

بیا بریم دم ساحل غروب راه

بدشم باید ببرمت فرودگاه

برنامه خداحافظی با دو تا بوسه

میریم تو فکر فقط این نه تا روزه

ولی حیف پا نمیشم دیگه صبح با بوسه

الان دوری و بینمون اقیانوسه

 

نوشته شده در شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 19:37 توسط نیما رسولی| |

یه آسمون گل لبخند        تقدیم یک نگاه تو

این دل نازک و غمگین      فدای روی ماه تو

تو شعله شهر دلم          تو شمع ناز محفلم

تو روی قله وایسادی       من رو زمین پا به گلم

  تو روح پاک پیکرم  کم نشه سایت از سرم

    بی تو نمی خوام بمونم اینه کلام آخرم

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 17:1 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 16:54 توسط نیما رسولی| |

 

گاه برای ساختن باید ویران کرد

برای داشتن باید گذشت

و گاه در اوج تمنا نباید خواست.

نوشته شده در سه شنبه چهاردهم مهر 1388ساعت 16:41 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در سه شنبه چهاردهم مهر 1388ساعت 16:38 توسط نیما رسولی| |

 دوباره دقیقه هارو کندو آهسته میبینم

 دوباره چشم خدارو رو خودم بسته میبینم

 تا دلم آروم بگیره سر به کوچه ها می زارم

 رو به آدما میخندم تو سیاهیا می بارم

 توی یک جاده برفی پی انتها میگردم

 توی این رویای آبی هنوزم اسیر دردم

 آخه دنیا تو چشام رنگشو باخته

 آخه یک جنس غریبه آسمون منو ساخته

 

نوشته شده در شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 0:48 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در شنبه چهارم مهر 1388ساعت 17:2 توسط نیما رسولی| |

وقتی بارون میزنه به قاب خشک پنجره

هر جا هستی من و بارون چشام یادت نره

دلی که با یه نگاه میره به دریا میزنه

فکر نکن با رفتنت به سادگی میگذره

نوشته شده در شنبه چهارم مهر 1388ساعت 16:50 توسط نیما رسولی| |

زندگی تا الان همش بوده عذاب وبس یاد گرفتم که برم جلو عصا بدست

حس میکردم که به انتها رسیده طاقت خودمو رها کردم و زدم به سیم آخر

فکر میکردم تموم شده دیگه دوره پاکی وقتی دیدمت فهمیدم تو این کره خاکی

میشه هنوزم دوست داشتو عشق نمرده فهمیدم اینوکه زندگیم چشم نخورده

منو تو با همه فرق داریم اینو خودتم میدونی اگه تو بری میمیرم تو بگو که با من میمونی

همه دردای من توی بغض صدام آره داستان زندگی همچنان ادامه داره

دل من بدجوری بیتابه به خاطره با تو بودن من تورو میخوام با تمام وجودو تارو پودم

پس حالا میاد روی زمین قلم نیما بی تو دیگه واسه من پایان کلمه ها

نوشته شده در جمعه سیزدهم شهریور 1388ساعت 17:42 توسط نیما رسولی| |

نوشته شده در جمعه سیزدهم شهریور 1388ساعت 17:33 توسط نیما رسولی| |


Design By : Night Skin